Rond de Benedictijnenabdij Saint-Théodard ontstond een klein dorpje: Montauriol.
De inwoners kwamen in opstand tegen de monniken en hun verpletterende belastingen en vroegen bescherming aan Alfonse Jourdain, graaf van Toulouse.
Deze zag zijn kans schoon om in deze vruchtbare en strategische regio zijn macht te versterken.

blog La Bouygue historische steden rond Grésigne Midi-Pyrénées Tarn
Montauban Tarn et Garonne Midi-Pyrénées
Montauban Place Nationale
Montauban église Saint-Jacques
Montauban Pont Vieux
Montauban Centaure
 
Montauban Tarn et GaronneMontauban Tarn et Garonne
De stichting van deze "ville neuve" was voor die tijd zeer uitzonderlijk en innoverend.
Het stratenplan was geometrisch, een dambordpatroon met centraal een vierkant marktplein (de huidige Place Nationale).
Montauban wordt door historici gezien als een soort prototype voor de grote urbanisatiegolf van Bastides die de nieuwe graaf van Toulouse Raymond VII vanaf 1222 opstartte.

In de 13e eeuw groeide Montauban spectaculair en werd een welvarende handelsstad. De Saint-Jacques kerk en de Pont-Vieux, de enige middeleeuwse getuigen in het huidige stadsbeeld, dateren uit die tijd.
De honderdjarige oorlog en de pest maakten abrupt een einde aan de welvaart.
Montauban werd acht jaar door de Engelsen bezet.
De "Zwarte Prins", broer van de Engelse koning Edward III, beheerde de streek.
Hij liet aan de oevers van de Tarn een versterkt, bakstenen paleis bouwen. Toen de Engelsen de stad moesten verlaten was alleen het gelijkvloers klaar.
In 1664 liet bisschop Pierre de Berthier op deze grondvesten zijn bisschoppelijk paleis bouwen. De bisschopszetel werd tijdens de Franse Revolutie het stadhuis en later het Musée Ingres.
In de goed bewaarde zaal van de "Zwarte Prins" worden thans gallo-romeinse archeologische vondsten tentoongesteld.
Vanaf 1530 triomfeerde de reformatie. De bewoners van Montauban bekeerden zich tot het protestantisme en de stad werd een Hugenotenbolwerk.
Tijdens de godsdienstoorlogen werd de stad zwaar belegerd en uiteindelijk ingenomen.
Het verdrag van Nantes, in 1598 door Henri IV ondertekend, moest opnieuw rust brengen.
De Hugenoten werd een beperkte godsdienstvrijheid toegestaan. Drie steden (Nîmes, La Rochelle, Montauban) verkregen het statuut van veilig toevluchtsoord voor Hugenoten en het recht versterkingen te bouwen.
Van tolerantie en godsdienstvrijheid was er in Montauban echter geen sprake.
De Hugenoten barricadeerden of vernielden alle kerken en kloosters.
Het Saint-Théodard klooster en de kathedraal werden definitief gesloopt.
De stad kwam weer tot bloei, de arcades van de Place Nationale werden heropgebouwd en de stad verder versterkt. Jongeren uit gans Europe studeerden in Montauban aan het Collège de Navarre, de protestantse theologische faculteit.
Lodewijk XIV verwierp echter het verdrag van Nantes.
In 1629, na de val van La Rochelle, moest ook Montauban zich onderwerpen aan de koning.
Richelieu herstelde de katholieke eredienst in Montauban en gaf bevel de vestingen te slopen.
De protestantse godsdienstbeoefening werd verboden. Dit kon niet beletten dat de inwoners van de stad de protestantse principes trouw bleven.
In opdracht van Lodewijk XIV werd de kathedraal Notre-Dame-de-l'Assomption gebouwd.
Dit atypische klassieke gebouw in wit steen moest de herwonnen macht van de katholieke kerk onderlijnen.
De beelden van de vier evangelisten en het wapenschild van de koning sieren de klassieke gevel.
je kunt er ook "Le vœux de Louis XIII" bewonderen, een van de grootste werken van Ingres. Jean-Auguste-Dominique Ingres, geboren in Montauban, was een van de meest vooraanstaande schilders uit de 19e eeuw.
Twee grote branden, in 1614 en 1649, vernielden een deel van de stad. De gebouwen op de Place Nationale, zoals we ze nu kunnen bewonderen, dateren in feite uit het begin van de 18e eeuw.
In de stijl van het bisschoppelijke paleis en de Place Nationale bouwde de bourgeoisie mooie herenhuizen. Mooie voorbeelden zijn L'hôtel de Scorbiac (rue Léon de Maleville) en het vroegere hotel des Intendants (place du Maréchal Foch).
In de 18e eeuw werd Montauban een echte industriestad met 30000 inwoners: bloemmolens, zijde- en wolweverijen zorgden voor de bloei.
Administratief en politiek gezien was de stad maar een "sous-préfecture" van het departement Lot. Dit was niet naar de zin van de plaatselijke notabelen en na veel politiek gelobby decreteerde Napoléon I in 1808 de oprichting van een bijkomend departement: Tarn-et-Garonne.
Dit nieuwe kleine departement, met Montauban als hoofdstad, werd kunstmatig gecreëerd door delen van alle naburige historische regio's af te pakken.
In de 20e eeuw werd Montauban een toevluchtsoord.
Veel vluchtelingen van de Spaanse burgeroorlog, inbegrepen Manuel Azana de laatste president van Spanje, zochten bescherming in Montauban.
Tijdens de tweede wereldoorlog strandden ook tienduizenden gevluchte Belgen in Montauban.
De meest bekende vluchtelinge was echter de Mona Lisa van Leonardo da Vinci die in de kelders van het musée Ingres bescherming vond.
De beeldhouwer Emile-Antoine Bourdelle, eerst assistent van Rodin, later ook een bekende leermeester, werd in 1861 in Montauban geboren. Pathos en monumentale kracht zijn karakteristiek voor zijn werk. Verschillende van zijn grote bronzen beelden sieren de straten van Montauban.

In de rij van grootste steden van Occitanie bekleedt Montauban vandaag de zesde plaats.
Net zoals Cahors kreeg ook Montauban het label Ville d'art et d'histoire uitgereikt door het Franse Ministerie van Cultuur.
Al is het stratenplan van de stad middeleeuws, vooral de bakstenen gevels uit de 17e en 18e eeuw geven het oude stadscentrum van Montauban een homogene uitstraling.
Te bezoeken:
- La Place Nationale, met de twee rijen booggewelven en uniforme gevels
- Le musée Ingres: het vroegere bisschoppelijke paleis en stadhuis, gebouwd op de grondvesten van het kasteel van de Zwarte Prins
- L'ancien collège: het vroegere Jezuïetencollege, na een brand in 1961 volledig heropgebouwd, herbergt nu de dienst voor toerisme
- La cathédrale Notre-Dame-de-l'Assomption
- L'église Saint-Jacques
- Le Pont Vieux
- Beelden van Emile-Antoine Bourdelle, verspreid over het stadscentrum
Montauban ligt op een kleine 40 km van La Bouygue.
Zo gewoon aan middeleeuwse sferen, valt voor veel gasten het bezoek aan Montauban wat tegen. Het stadsplan met wandelroute “Laissez-vous conter Montauban” kun je in de dienst voor toerisme gratis afhalen. Deze uitgestippelde stadswandeling leert je wel enkele pareltjes ontdekken.
OMGEVING
REISINFO
BLOG | OVERZICHT
eBOOKS
TE DOEN
GÎTE LA BOUYGUE
SITE MAP
Copyright © 2019 by Roger Gesquiere | All Rights reserved
Labouygue on Facebook
LA BOUYGUE | HOME
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
WANDELROUTES
Montauban Place Nationale
blog La Bouygue historische steden rond Grésigne Occitanie Tarn
Montauban Tarn et Garonne Midi-Pyrénées
 
Gîtes La Bouygue omgevingGîtes La Bouygue omgeving
Gîte La Bouygue kindvriendelijke vakantiewoningGîte La Bouygue kindvriendelijke vakantiewoning
Blog La Bouygue middeleeuwse dorpen & steden natuur weetjesBlog La Bouygue middeleeuwse dorpen & steden natuur weetjes
wandelroutes rond La Bouyguewandelroutes rond La Bouygue
Montauban église Saint-Jacques
Montauban Pont Vieux
Montauban Centaure
Montauban Tarn et Garonne Midi-Pyrénées
Montauban Place Nationale
OMGEVING
GÎTE LA BOUYGUE
WANDELROUTES
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
Copyright © 2019 by Roger Gesquiere
All Rights reserved

blog La Bouygue historische steden rond Grésigne
 

Op 2 oktober 1144 ondertekende de graaf van Toulouse een handvest voor de stichting van een versterkte nederzetting aan de oevers van de Tarn: iedereen die er gaat wonen en bouwen zal beschermd en vrij zijn.
Hij noemde de plaats Montalba (alba, wit in het Occitaans: witte berg), een duidelijke verwijzing naar Montauriol (gouden berg) iets verderop.