La Bouygue | blog middeleeuwse dorpen rond Grésigne

De “parel van de Lot", Saint-Cirq-Lapopie, werd in 2012 door de tv-zender France 2 uitgeroepen tot Frankrijks meest favoriete dorp. Al wordt het dorpje, met iets meer dan tweehonderd inwoners, tijdens de zomermaanden overspoeld door honderdduizenden toeristen, het authentieke middeleeuwse karakter bleef gelukkig intact. Een schotelantenne zal je er niet ontwaren.

SAINT-CIRQ-LAPOPIE
La Bouygue Saint-Cirq-Lapopie
Saint-Cirq-Lapopie Lot
Saint-Cirq-Lapopie Lot
Saint-Cirq-Lapopie chemin de halage bas-relief
Saint-Cirq-Lapopie
 
Saint-Cirq-Lapopie Lot
Saint-Cirq-Lapopie Lot
Saint-Cirq-Lapopie chemin de halage bas-relief

De honderd meter hoge rotsheuvel op de linkeroever van de Lot was vermoedelijk al bewoond in de Gallo-Romeinse tijd.
In de middeleeuwen behoorden de gronden eerst aan de adellijke familie Cardaillac, vazallen van de Graaf van Toulouse. Nadien werd het beheer over de regio gedeeld door vier feodale adellijke families: Cardaillac, La Popie, Castelnau en Gourdon.
Ze bouwden er op de hoogste klif langs de Lot een fort bestaande uit drie kastelen en versterkte herenhuizen.
De Heren van Saint Cirq kozen tijdens de Albigenzische Kruistochten, de honderdjarige oorlog, de godsdienstoorlogen en andere gewapende conflicten wel niet steeds hetzelfde kamp.
Alle kastelen werden uiteindelijk op bevel van de Franse koning gesloopt.

De vetes tussen de feodale heren beletten de inwoners van Saint-Cirq niet om welvarend te worden.
Het waren bekwame ambachtslui: veermannen, leerlooiers, ketellappers, houtdraaiers. De houtdraaiers waren vooral “roubinetaïres”, gespecialiseerd in kraantjes uit buxushout voor wijnvaten.

Het ganse dorp Saint-Cirq-Lapopie is vandaag een cultuurhistorisch monument. Het maakt deel uit van de “Grands Sites de Midi-Pyrénées” en kreeg het label van “Les plus beaux villages de France”.
Saint-Cirq-Lapopie is een schoolvoorbeeld van plattelandsarchitectuur uitsluitend gebouwd met lokale materialen: scherpe daken met bruine kleipannen of platte leisteen, muren in amberkleurige kalksteen of vakwerk met eik uit de Causses.
Het geheel is een prachtige eenheid van materiaal, kleur en architectuur daterend uit de 13e tot 16e eeuw, dat als een waterval tot aan de Lot loopt.

Het dorp bevat niet minder dan 13 geklasseerde historische monumenten. De Saint Cirq kerk, een belangrijke halteplaats op weg naar Santiago de Compostela, is al sinds 1911 geklasseerd. Deze imposante versterkte kerk werd in de 1523 gebouwd rond de romaanse kapel gewijd aan Julitte en Cyricus.

De jonge weduwe Julitte werd, samen met haar zoontje Cyricus, rond 230 na Christus in Tarsus (in het zuiden van het huidige Turkije) vervolgd als Christen.
Terwijl zijn moeder werd gemarteld zou de kleine Cyricus geroepen hebben dat hij ook Christen was. Hierop smeet de woedende rechter het kind van de trappen waar het doodbloedde.
Deze legende kent vele versies maar hadden wel tot resultaat dat zowel de martelares Julitte als haar zoontje heilig werden verklaard.
Cyricus, vermoedelijk niet meer dan 3 jaar oud, is de jongste heilige ooit.
Amadour, bisschop van Auxerre, zou de relieken naar Frankrijk hebben gebracht.
In Frankrijk verwijzen niet minder dan 42 plaatsnamen naar Saint Cyr. In het Occitaans was dit “Sent Circ”. Om verwarring te vermijden werd de naam van een van de heersende feodale dynastieën toegevoegd: “Sent Circ de la Popia”.

Zoals zoveel middeleeuwse dorpjes op het platteland van zuidwest Frankrijk werd Saint-Cirq-Lapopie een spookdorp in verval.
In 1922 kocht en restaureerde Emile Joseph Rignault, gepassioneerd door oude stenen en kunst, er een huis. Hij nodigde bevriende kunstenaars uit waarvan enkele ook ter plaatse bleven.
In 1950 vestigde de surrealistische dichter André Breton zich in “l’ancienne auberge des Mariniers”. Sinds hij er de beroemde zin “

j’ai cessé de me désirer ailleurs

” neerschreef, werd Saint-Cirq-Lapopie een magneet voor gelijkgestemde kunstenaars en ambachtslieden.
En toen kwamen de toeristen…

La Bouygue ligt op ongeveer zestig kilometer van Saint-Cirq-Lapopie.
Indien je een hekel hebt aan massatoerisme, dan is een bezoek tijdens de vakantiemaanden geen aanrader.
In het voor en najaar valt de drukte best mee.
Het dorp is volledig verkeersvrij | parkeren kan uitsluitend betalend op de parkings aan de ingang van het dorp.

Persoonlijk parkeer ik de auto een drietal kilometer stroomafwaarts in Bouziès.
Waar ooit mensen en paarden de platbodems trokken die zout en gedroogde vis stroomopwaarts voerden, volg je vanuit Bouziès het jaagpad langs de Lot (GR 36).
De rotswand gaat er bij de sluis van Ganil zo abrupt over in de rivier dat het jaagpad gedeeltelijk in de rotsen is uitgekapt. Daniel Monnier (Toulouse) beeldhouwde in 1985 een mooi bas-reliëf in de rotsen.

La Bouygue | blog middeleeuwse dorpen rond Grésigne
SAINT-CIRQ-LAPOPIE
La Bouygue Saint-Cirq-Lapopie
OMGEVING
REISINFO
BLOG | OVERZICHT
eBOOKS
TE DOEN
GÎTE LA BOUYGUE
SITE MAP
Copyright © 2019 by Roger Gesquiere | All Rights reserved
Labouygue on Facebook
LA BOUYGUE | HOME
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
WANDELROUTES
OMGEVING
GÎTE LA BOUYGUE
SITE MAP
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
Copyright © 2019 by Roger Gesquiere | All Rights reserved
WANDELROUTES
blog
La Bouygue
middeleeuwse dorpen rond Grésigne
La Bouygue Saint-Cirq-Lapopie
SAINT-CIRQ-LAPOPIE
 
OMGEVING
GÎTE LA BOUYGUE
WANDELROUTES
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
Copyright © 2019 by Roger Gesquiere
All Rights reserved