La Bouygue | blog middeleeuwse dorpen rond Grésigne
PUYCELSI

De nederzetting op een 150 meter hoge kalkrots tussen de vallei van de Vère en het Grésigne bos noemden de Kelten "Celto Dun" (vesting in het bos). De Romeinen doopten het om tot "Podium Celsium" (hooggelegen platform). Door de eeuwen heen werd dit Puicelcy la Montagne en uiteindelijk Puycelsi (al is de officiële schrijfwijze Puycelci).

De bezittingen van machtige Benedictijnenabdij Saint-Géraud d'Aurillac strekten zich uit van de Auvergne tot Rouergue. Ook het "Castrum de Podiocelso" werd eigendom van de abdij.
De strategische ligging van het dorp was de graaf van Toulouse, Raymond V, niet ontgaan. In 1180 kocht hij het landgoed van abt Pierre d'Aurillac. Hij bouwde het uit tot een versterkte vesting met kasteel.

La Bouygue Puycelsil dorp
kapel Saint-Roch Puycelsi
Puycelsi vestingsmuren
Puycelsi église Saint Corneille
Puycelsi
 
PUYCELSI
La Bouygue Puycelsil dorp

Trouw aan de graaf van Toulouse werd Puycelsi een Kathaars nest.
Tijdens de Albigenzische kruistochten boden de inwoners echter geen weerstand aan de kruisvaarders. Nauwelijks waren de troepen vertrokken of ze sloten zich weer aan bij het kamp van de Katharen.
Volgens het Traité de Meaux, in 1229 door de graaf van Toulouse Raymond VI na zijn nederlaag tegen Simon de Montfort ondertekend, moesten 30 Kathaarse verzetshaarden gesloopt worden. Puycelsi stond op de lijst en het kasteel en het dorp werden ontmanteld.

Het dorp werd heropgebouwd en omringd met een 850 meter lange vestingmuur. Tijdens de godsdienstoorlogen was het een van de weinige dorpen in de regio dat trouw bleef aan de koning en de Roomse kerk. Het werd, zonder succes, door de Hugenoten aangevallen.

Vermoedelijk dankzij de geïsoleerde ligging van het dorp, uitsluitend via muilezelwegels te bereiken, bleef Puycelsi grotendeels gespaard van de pestepidemieën die de streek teisterden.
Om de hemel te danken bouwden de inwoners van het dorp in 1703 een kapel ter eer van Sint Rochus.

Puycelsi en de bijna 4000 hectaren Grésigne bos vormden steeds één geheel.
In 1666 werd het bos aangekocht door de koning van Frankrijk en volledig ommuurd. Grote delen van de muur Louis XIV zijn nu nog zichtbaar.
De koninklijk bosbeheerders bouwden een kasteel in Puycelsi: château du Capitaine Royal.
De inwoners leefden van de opbrengst van het hout: ze maakten houtskool, spinspoelen en tonnen. De glasblazers rond Grésigne hadden grote faam. De vrouwen borduurden en verkochten hun werk op de markten van Gaillac en Caussade.

Het hout van Grésigne bezorgde Puycelsi een zekere welstand. Maar de start van de mijnontginning in Carmaux rond 1850 betekende het einde voor de houtskool en de glasblazers.
De algemene ontvolking van het platteland trof ook Puycelsi. Toen tijdens de eerste wereldoorlog ook nog 55 jongens sneuvelden, liep het dorp stilaan leeg.

Gelukkig werd het omwalde Puycelsi vanaf de jaren zestig door vakantiegangers ontdekt.
Ze restaureerden de historische huizen en het dorp werd stilaan herboren.
Dankzij de nieuwe bewoners is Puycelsi vandaag een prachtig dorpje. Het behoort meer dan terecht tot "les plus beaux villages de France".
Het gemeentebestuur waakt er angstvallig over dat de toeristische industrie het authentieke middeleeuwse karakter niet verstoort. De dorpskern telt vandaag bijna honderd permanente inwoners. Een derde zijn buitenlanders.

Het is leuk slenteren door de verkeersarme smalle straatjes met de patriciërshuizen en de half afgesloten tuintjes. De intacte stadsmuren en de twee poorten van l'Irissou herinneren aan het militaire verleden van het dorp.
De romaanse Sint Corneliuskerk, in de 15e eeuw gebouwd op de fundamenten van de vroegere abdijkerk, herbergt een beschermd retabel uit de 1689. Het plafond werd beschilderd door dezelfde kunstenaars die de kathedraal van Albi versierden.

Puycelsi biedt een mooi panorama op het Grésigne bos en de vallei van de Vère. De "

Sentier du Patrimoine

" leidt rechtstreeks naar Grésigne. Een echt wandelparadijs met een unieke fauna en flora.

De

Verger Conservatoire

bevindt zich aan de voet van Puycelsi. Een boomgaard die de biodiversiteit in stand houdt met meer dan 700, meestal vergeten, lokale variëteiten appels, peren en wijnranken… Uitsluitend te bezoeken op afspraak.

Met de auto ligt La Bouygue op iets minder dan 15 kilometer van Puycelsi | een ideale voor- of namiddaguitstap.
De dappere wandelaar stapt dwars door het Grésigne bos en bereikt Puycelsi in minder dan drie uur.

La Bouygue | blog middeleeuwse dorpen rond Grésigne
OMGEVING
GÎTE LA BOUYGUE
SITE MAP
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
Copyright © 2019 by Roger Gesquiere | All Rights reserved
WANDELROUTES
blog
La Bouygue
middeleeuwse dorpen rond Grésigne
PUYCELSI
La Bouygue Puycelsil dorp
 
OMGEVING
GÎTE LA BOUYGUE
WANDELROUTES
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
Copyright © 2019 by Roger Gesquiere
All Rights reserved

kapel Saint-Roch Puycelsi
Puycelsi vestingsmuren
Puycelsi église Saint Corneille
 
OMGEVING
REISINFO
BLOG | OVERZICHT
eBOOKS
TE DOEN
GÎTE LA BOUYGUE
SITE MAP
Copyright © 2019 by Roger Gesquiere | All Rights reserved
Labouygue on Facebook
LA BOUYGUE | HOME
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
WANDELROUTES