La Bouygue | blog middeleeuwse dorpen rond Grésigne
MILHARS

Waar de Cérou en de Aveyron samenvloeien kruiste een belangrijke gallo-romeinse heirweg de rivier. De nederzetting die in de buurt ontstond werd “Miliacum” genoemd en verwijst vermoedelijk naar een mijlpaal langs de heirweg. In de loop der tijden werd dit Milhars (spreek uit: mie-jaar).

Op de heuveltop langs de Aveyron, aan de voet van de burcht, groeide Milhars in de middeleeuwen uit tot een versterkt dorp. Een verdedigingspost met uitzicht op de vallei van de Cérou, de natuurlijke verbinding tussen de regio’s Quercy en l’Albigeois. Het was, net zoals Bruniquel, Penne en Najac een deel van de verdedigingslinie langs de vallei van de Aveyron.

Milhars château
Milhars ruelle
Milhars tuin
Milhars lavoir

In de buurt van Milhars bevindt zich het kerkje Saint Projet de Larroque. Al vaker heb ik in deze blog vermeld dat Fransen echt gehecht zijn aan hun historisch patrimonium. Ook dit kerkje uit de 9e eeuw werd dankzij het initiatief van vrijwilligers van de ondergang gered.
In 1940 waren Franse soldaten in de buurt gelegerd. Getroffen door de desolate aanblik van dit landelijk gebied schreef een van de soldaten een ontroerend gedichtje. Aalmoezenier abbé Bourguigon bevestigde het papiertje aan de kerkdeur, waar het door passanten werd gevonden en bewaard.

KERKJE VAN LARROQUE
Milhars église de Larroque
Eglise de Larroque
Eglise de Saint Projet de Larroque
Eglise de Larroque
Eglise abandonnée! O Campagnes désertes
Maisons sans habitant, toutes portes ouvertes
C’est la France qui meurt, sans idéal, sans foi
C’est un peuple abaissé, c’est un peuple sans loi
Que de mauvais bergers ont jeté dans l’abime
Receuille toi passant et dans ton cœur intime
Adresse au Tout Puissant un appel angoissé
Pour un bel avenir, meilleur que le passé.

Dit ontroerend eenvoudig gedichtje verwoordt perfect hoe de ganse streek er midden de twintigste eeuw eigenlijk bijlag. De toekomst was gelukkig beter dan het verleden.
De wandelroute « Gresinhola » komt aan het kerkje van Saint Projet de Larroque voorbij (wandeling Milhars-Le Riols-Milhars: 12 km).

La Bouygue | blog middeleeuwse dorpen rond Grésigne
MILHARS
Milhars château
Milhars ruelle
Milhars tuin
KERKJE VAN LARROQUE
Milhars église de Larroque
Eglise de Larroque
Eglise de Saint Projet de Larroque
 

Milhars behoorde toe aan de Graven van Toulouse en vanaf 1258, zoals gans de regio, aan de Koning van Frankrijk. Strategisch gelegen op de grens van twee historische regio’s kende het dorp woelige tijden.
Na de vele gevechten, plunderingen en verwoestingen werd het steeds opnieuw heropgebouwd. Het kasteel, zoals we het nu kennen werd een laatste keer herbouwd in 1630.

De adellijke familie Cazillac was vanaf 1450 tot 1683 eigenaar van het kasteel en de omgeving. Tot aan de Franse revolutie werd het kasteel en het bijhorende dorp beheerd door de adellijke families Lamoignon en Rey de Saint Gery. De laatste Markies van Milhars, Clement Jean-Augustin de Saint Gery, werd in 1794 in Parijs onthoofd.

Het kasteel werd na de Franse revolutie gebruikt als gemeentehuis en school. De noodzakelijke herstellingswerken waren voor de gemeente te hoog en in 1881 werd het kasteel voor 4060 frank openbaar verkocht aan Maître Candelon, een advocaat uit Toulouse. Met de opbrengst werd het huidige gemeentehuis en school gebouwd.

Maître Candelon had de bedoeling de prachtige marmeren trap te ontmantelen en naar Amerika te verschepen. Dit project ging gelukkig niet door. Wel werd de vervallen middeleeuwse burchttoren met de grond gelijk gemaakt en de stenen verkocht.

Acht jaar later werd het kasteel doorverkocht aan Jean-Pierre Roumiguieres, een bemiddelde handelaar uit Albi. De schrijvers Claire en Charles Geniaux verwierven in 1920 het kasteel en de ganse inboedel. Zij vonden er inspiratie voor vele boeken en ontvingen er hoge gasten.

Nadat het kasteel tijdens de oorlog een toevluchtsoord was voor vluchtelingen, werd het in 1947 gekocht door Albert Lemaitre. Deze Belgische expressionistische schilder, verbonden aan de Academie voor Schone Kunsten van Luik, had er zijn tweede residentie tot aan zijn dood in 1975. Hij werd in het kasteelpark begraven.
Zijn leerlinge en muze, Madame Charles Lamborelle, erfde het kasteel en sinds 2004 is haar zoon Alain de eigenaar. Al vormt het kasteel de kern van het middeleeuwse dorpje Milhars, het valt niet te bezoeken.

Vandaag ligt Milhars op de D600 die Cordes-sur-Ciel met Saint-Antonin-Noble-Val verbindt. Als men het bord “vieux village” toevallig niet ziet staan, dan rijdt men het zo voorbij. En dat zou spijtig zijn.

Al telt Milhars maar ongeveer 250 inwoners, de middeleeuwse dorpskern aan de voet van het kasteel ligt er dankzij het werk van vrijwilligers prachtig bij. Tussen de oude vestingen en traditionele huizen werden kleine thematische tuinen aangelegd. Milhars kreeg terecht diverse onderscheidingen als charmant bloemendorp.
Na een rustige wandeling tussen dit met bloemen opgefleurde historische erfgoed, kan je nog even afdalen tot aan de lavoir langs de linkeroever van de Aveyron.

Milhars ligt halfweg tussen Cordes-sur-Ciel en Saint-Antonin-Noble-Val, op ongeveer 15 km van La Bouygue.

Milhars ruelle
Eglise de Larroque
OMGEVING
GÎTE LA BOUYGUE
SITE MAP
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
Copyright © 2019 by Roger Gesquiere | All Rights reserved
WANDELROUTES
blog
La Bouygue
middeleeuwse dorpen rond Grésigne
MILHARS
Milhars château
KERKJE VAN LARROQUE
OMGEVING
REISINFO
BLOG | OVERZICHT
eBOOKS
TE DOEN
GÎTE LA BOUYGUE
SITE MAP
Copyright © 2018 by Roger Gesquiere | All Rights reserved
Labouygue on Facebook
LA BOUYGUE | HOME
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
WANDELROUTES
OMGEVING
GÎTE LA BOUYGUE
WANDELROUTES
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
Copyright © 2019 by Roger Gesquiere
All Rights reserved

blog
La Bouygue
middeleeuwse dorpen rond Grésigne
 
OMGEVING
REISINFO
BLOG | OVERZICHT
eBOOKS
TE DOEN
GÎTE LA BOUYGUE
SITE MAP
Copyright © 2019 by Roger Gesquiere | All Rights reserved
Labouygue on Facebook
LA BOUYGUE | HOME
TERUG  NAAR  BLOG  |  OVERZICHT
WANDELROUTES
Milhars église de Larroque