chapelle Notre-Dame de Pitié de treize Pierres
La Bouygue TC Tarnais Célèbres
Tarnais célèbres Nicolaï Greschny
 
hondvriendelijke Gîte les Sangliers honden welkomhondvriendelijke Gîte les Sangliers honden welkom
Gîtes La Bouygue omgevingGîtes La Bouygue omgeving
Gîtes La Bouygue reisinformatieGîtes La Bouygue reisinformatie
Gîtes La Bouygue blogGîtes La Bouygue blog
Gîtes La Bouygue eBooksGîtes La Bouygue eBooks
Gîtes La Bouygue te doen agendaGîtes La Bouygue te doen agenda
Gîte La Bouygue kindvriendelijke vakantiewoningGîte La Bouygue kindvriendelijke vakantiewoning
Labouygue on Facebook
Gîtes La Bouygue Gîtes La Bouygue
Blog La Bouygue middeleeuwse dorpen & steden natuur weetjesBlog La Bouygue middeleeuwse dorpen & steden natuur weetjes

Nicolaï Greschny? Nooit van gehoord?
Nochtans is zuidwest Frankrijk dankzij één man een collectie byzantijnse fresco’s rijk, uniek in Europa.
Tussen 1945 en 1965 borstelde Nicolaï Greschny op zijn eentje, verspreid over 107 kerken, een oeuvre van ongeveer 10000m2 bijeen.

Nicolaï Greschny behoort tot een geslacht byzantijnse icoon- en frescoschilders dat tot de 16e eeuw, de tijd van Ivan de Verschrikkelijke, teruggaat.

Nicolaï werd 1912 in Estland geboren. De godsdienstvervolging door Lenin dwong de familie te vluchten. Ze belandden in Duitsland op het kasteel van Würtemberg. Nicolaï volgde een kunstopleiding in Berlijn, maar onder Hitler kwam hij op de zwarte lijst als spion. Zo begon zijn odyssee door Europa. Eerst aan de universiteit van Leuven en later aan het Institut Catholique in Toulouse studeerde hij theologie.

Michaël Greschny La Maurinié Michaël Greschny La Maurinié
Nicolaï Greschny iconen fresco'sNicolaï Greschny iconen fresco's
Eglise Notre Dame Roussayrolles
Eglise Notre Dame de la Gardelle
Marsal église Saint-Pierre
Eglise Notre Dame de la Gardelle

De regio Midi-Pyrénées telt niet minder dan 75 kerken met werken van Nicolaï Greschny |

in een straal van ongeveer 50 km rond La Bouygue vind je volgende sites (in vetjes waar de foto's bij dit artikele zijn genomen):

81460 VAOUR - église Notre-Dame-de-l’Assomption
81140 LE VERDIER - église Saint Pierre et Saint Paul

81095 LINTIN (CAHUSAC/ VERE) - église Notre-Dame
81140 ROUSSAYROLLES - église Notre-Dame

81480 CAHUZAC SUR VERE - église Saint Thomas de Cantorbery
81000 ALBI - grand séminaire, Chapelle
81000 ALBI - domaine de Lapanouse
81000 ALBI - hôpital, Chapelle
81130 CAGNAC LES MINES - église Sainte Barbe
81145 LISLE SUR TARN - église Saint Gérard d'Admissards
81150 CASTANET - église Saint André
81150 MARSSAC SUR TARN - église Saint Orens, chapelle de Saint-Dominique
81370 SAINT SULPICE - collège Saint-Jean, ex-petit séminaire
81380 LESCURE D'ALBIGEOIS - église Saint Pierre
81390 BRIATEXTE - église Notre-Dame-de-l’Assomption
81400 BLAYE LES MINES - église Saint Louis
81400 CARMAUX - église Saint Privat
81400 ROSIERES - église Saint Eugène
81400 SAINT BENOIT DE CARMAUX - église Saint Benoit
81400 SAINT HIPPOLYTE (Monestiés) - église du château, sacristie

81430 MARSAL - église SaintPierre

81630 SAINT URCISSE - église Saint Urcisse
81630 SALVAGNAC - église Notre-Dame-de-l’Assomption
81640 CAMALIERES - église Saint-Jean
81640 LAPARROUQUIAL - salle paroissiale
81640 LE SEGUR - église Saint Pierre aux Liens

81680 VLLENEUVE SUR VERE - église Notre-Dame de la Gardelle

81990 FONLABOUR - église Notre-Dame

12200 VILLEFRANCHE DE ROUERGUE - chapelle Notre-Dame de Pitié de Treize-Pierre

82000 MONTAUBAN - institution Saint Théodard, chapelle

LA MAURINIE

(81430 Marsal) met het orthodoxe kerkje en het atelier van de schilder, nu van zijn zoon Michaël, ligt op 60 kilometer van La Bouygue.

chapelle Notre-Dame de Pitié de 13 Pierres
Eglise Notre Dame de la Gardelle
Eglise Notre Dame de Lintin

La Maurinié, een verlaten en overwoekerd gehucht in een meander van de Tarn, alleen te voet te bereiken, werd zijn eindbestemming. Na jaren zwerven vond hij in La Maurinié een thuis. Hij leefde er als een soort kluizenaar, ver van alle comfort.

Gilbert Assemat, vicaris-generaal in Albi, moedigde hem aan en opende voor hem de deuren van vele kerken. Zijn fresco’s met verhalen uit het oude en nieuwe testament vormen een theologische encyclopedie in beeld. Nicolaï Greschny werd gedreven door zijn rotsvaste geloofsovertuiging en verdiende nauwelijks genoeg om te overleven.

Ondertussen bouwde hij verder aan zijn “La Maurinié” waar uiteraard een orthodox kerkje niet mocht ontbreken. Nicolaï huwde er in 1957, volgens de byzantijnse riten, met Marie-Thérèse, een jonge lerares plastische kunsten.

Door een verkeerde interpretatie van het begrip “religieuze kunst” mochten na het Tweede Vaticaans Concilie de kerkmuren niet meer met fresco’s worden versierd. Net toen zijn werk erkenning kreeg, werd het einde verhaal voor Nicolaï Greschny.

In La Maurinié, overleefde hij verder door het organiseren van stages byzantijns icoon- en frescoschilderen.
Nicolaï Greschny overleed in 1985 en is in de crypte van zijn kerkje begraven.
Zijn zoon Michaël zet in La Maurinié het werk van zijn vader verder.

Techniek van het frescoschilderen


Nicolaï Greschny introduceerde in Frankrijk opnieuw de techniek van frescoschilderen, een kunstvorm die praktisch verloren was gegaan.
Fresco is Italiaans voor vers en verwijst naar de natte mortellaag van geblust kalk (

chaux

) waarop met kleurpigmenten wordt geschilderd. Door de inwerking van koolzuurgas uit de lucht ontstaat een chemische reactie waardoor het pleisterwerk de kleurpigmenten absorbeert. De frescoschildering is een deel van het muuroppervlak, een duurzaam kunstwerk, niet op de muur geschilderd, maar erin.

Voor een fresco worden meerdere lagen op een vocht doorlatende muur aangebracht. De schilder brengt net zoveel natte pleister aan als hij in één dag denkt te kunnen beschilderen. Een tafereel moet in één maal geschilderd worden.
Gezien de soms zeer grote composities die Nicholaï Greschny realiseerde, moet hij zeer snel hebben gewerkt.
Direct in de natte kalklaag tekenen en schilderen biedt geen mogelijkheid tot correctie. Zonder perspectief of verhoudingsfouten te maken slaagt alleen een virtuoos tekenaar erin dit te realiseren op plafonds en kerkbogen.

Kleurharmonie is bij fresco’s van het allergrootste belang. Het kleurpallet van de frescoschilder was wel beperkt tot zeven natuurlijke kleurpigmenten: gele oker, rode oker, ultramarijn, kobaltblauw, groen, verdaccio (groene aarde) en goud.

La Maurinié église orthodoxe
La Maurinié église orthodoxe